Constructief liberalisme: waarom ik een essay schrijf

0 0
Read Time:2 Minute, 21 Second

Ik ben bijzonder geïnteresseerd in het liberalisme. En ik maak er geen geheim van dat Niccolo Machiavelli één van mijn belangrijkste inspiratiebronnen is. Tegelijkertijd merkte ik dat ik me niet per se bij één van de bestaande stromingen thuis voelde. Ik ben toch een beetje ‘anders’. De inleiding uit het essay dat ik in mijn spaarzame uurtjes probeer uit te tikken.

Onder ons gezegd: ik ben een missiewerker. Ik functioneer op m’n best als ik aan mijn missie kan werken, deze plek net wat beter achterlaten dan toen ik er in 1983 terecht kwam. Waar ik met liefde geadopteerd ben door mijn lieve moeder en vader. Als ik aan die missie kan werken, ben ik optima forma, merkte ik de laatste tijd.

Sinds een aantal jaar ben ik actief betrokken bij de VVD middels de denktank Liberale Vrienden en de groep DOENers LV. Het is een welkome aanvulling op mijn persoonlijk instrumentarium; toen ik nét lid was, kwam ik binnen als een ongeleid projectiel dat vooral vanuit emotie en ‘tantrums’ de discussie betrad. Ik was een soort variant van het – oproer kraaiende – essay ‘Ophef’ van Thierry Baudet. Maar het is dankzij de VVD dat ik een stuk ordentelijker en met fatsoenlijk taalgebruik en in een constructieve bui het debat betreed, met – waar mogelijk – een positief-constructieve invalshoek.

De reis begon in 2021 pas echt, toen de VVD me vroeg te kandideren voor de gemeenteraad. En ja, dat is wat ik het liefste wilde: een startpunt om écht iets voor mijn omgeving te kunnen betekenen.

Ik maakte deel uit van het campagneteam van VVD Sittard-Geleen, waar ik kandidaat stond voor de gemeenteraad. En alhoewel ik niet gekozen ben, ben ik strijdbaarder dan ooit en hebben de (weinige) stemmen die ik heb gekregen, mijn “backup”: waar dan ook zal ik me inzetten voor die mensen en ze vertegenwoordigen als ik daarom vraag. En bovenal samen werken aan oplossingen. Inmiddels heb ik mijn plek binnen de VVD gevonden. We rijden door…

Ik ben dit essay begonnen om niet alleen mijn eigen proces, maar ook mijn eigen liberale stijl te beschrijven: het constructief liberalisme. En eigenlijk ben ik altijd al een constructieve, iets dat terug leidt naar Lunenburg 130 in Ede, alwaar mijn moeder in de wintermaanden te kampen had met wasgoed in een bevroren bak water, lichtelijk ontredderd met wat ze moest doen. Alsof het een dagelijkse bezigheid was, adviseerde ik haar – ik was nota bene 7! – de bak onder warm water te zetten (terwijl ik nooit iets met huishouding of natuurkunde gedaan had). Enkele ogenblikken later kon de lingerie uit de bak gehaald worden.

Het is dankzij de VVD dat ik deze stijl nu verder kan ontwikkelen, kan komen bij mijn kernkwaliteiten. En als je je vervolgens geen klassiek, conservatief of progressief liberaal voelt, is de keuze snel gemaakt. 

Later meer.

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Berichten gemaakt 6

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Geef een antwoord

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven